Çıkmaz
Sokağın Ressamı Kitabının Özeti
Kitabın türü: Çocuk romanı
Yayınevi: Timaş İlk Genç
Ana konusu: Hayallerin peşinden gitmek, sanat, emek, özgünlük ve kendini keşfetmek.
Yaşar Bayraktar'ın kaleme aldığı Çıkmaz Sokağın Ressamı, hayallerinin peşinden gitmenin, emek vermenin ve insanın kendi yeteneklerini keşfetmesinin önemini anlatan etkileyici bir çocuk romanıdır. Kitap, sanatın yalnızca güzel resimler çizmekten ibaret olmadığını; insanın duygularını, düşüncelerini ve hayal dünyasını özgürce ifade etmesinin de bir yolu olduğunu gösterir.Kitabın merkezinde, hayata ve imkânlara bakış açıları birbirinden oldukça farklı iki çocuk bulunmaktadır. Bunlardan biri varlıklı bir ailede dünyaya gelen Toprak, diğeri ise yokluklar içerisinde yaşamasına rağmen büyük hayallere ve güçlü bir yeteneğe sahip olan, çevresindekilerin ateş gibi çocuk olarak tanıdığı gençtir.
Toprak, istediği hemen hemen her şeye sahip olabilen, zengin bir ailenin çocuğudur. Ancak zamanla sahip olduğu hiçbir şeyden eskisi kadar zevk almadığını fark eder. Çünkü istediği her şeye kolayca ulaşabilmek, onun için mutluluğun anlamını kaybettirmiştir. Toprak, gerçek mutluluğun yalnızca bir şeylere sahip olmakla değil, emek vererek bir şeyler üretmekle mümkün olduğunu anlamaya başlar. Onu asıl mutlu eden şey, kendi çabasıyla ortaya çıkardığı bir eserin sonucunu görmektir. Resme duyduğu ilgi sayesinde hayatına yeni bir amaç kazandırmak ister. Toprak'ın hayatında önemli bir dönüm noktası, Paspartu Sanat Akademisi'nden gelen davet mektubudur. Mektupta papatya resmi bulunmaktadır. Toprak, bu akademiye kabul edilmek için büyük bir heyecan duyar. Ancak Paspartu'ya girmek sanıldığı kadar kolay değildir. Okula kabul edilmenin tek yolu jüri üyelerinin oyunu kazanmaktır. Burada zenginlik, aileden gelen para veya tanınmış olmak önemli değildir. Yetenekli, çalışkan, azimli olmak; keskin gözlere ve hassas ellere sahip olmak gerekmektedir. Toprak, iki haftalık bir yolculuğun ardından akademiye ulaşır ve kabul edilen yüz öğrenciden biri olmayı başarır. Yanında Sombra adında kedisi de vardır.
Paspartu Sanat Akademisi, sıradan okullardan oldukça farklı bir yerdir. Akademide resim yapmak büyük bir değer taşır ve en büyük saygı ressamlara gösterilir. Okulun müdürü Artemisya, tam yirmi bir yıldır görevini sürdürmektedir. Akademide öğrencilerin kendilerini gösterebilmeleri için üç ayda bir en iyi resim seçimi yapılır. Kazanan öğrencinin eseri okulun dışarıdan görülebilen özel bölümünde sergilenir. Öğrenciyken resmini sergiye koymayı başaran tek kişi ise Artemisya'dır. Akademide Toprak, kendisi gibi hayallerinin peşinden giden ve resim konusunda oldukça yetenekli başka bir çocukla da karşılaşır. Bu çocuk, Kulaksız'ın oğludur. Onun sahip olduğu imkânlar Toprak'ınkilerden farklı olsa da içindeki sanat sevgisi ve hayal gücü oldukça güçlüdür. İki çocuğun farklı hayatları, hayallerine ulaşmak için yalnızca sahip olunan imkânların değil, insanın yeteneğinin, azminin ve emeğinin de önemli olduğunu gösterir.
Akademide sanatla ilgili birçok şey öğrenen çocuklar, resmin yalnızca renklerden ve çizgilerden oluşmadığını keşfederler. Bir eseri değerli kılan unsurlar arasında perspektif, gerçekçilik, detaylar ve renk uyumu bulunmaktadır. Ancak kitapta özellikle paspartunun bir resmi tabloya dönüştüren önemli bir unsur olduğu vurgulanır. Paspartu'da doğan çocukların ağızlarına emzik yerine fırça verilmesi de sanatın bu dünyada ne kadar önemli olduğunu gösteren ilginç bir ayrıntıdır. Kitapta dünya sanat tarihinden önemli eserlere de değinilir. Leonardo da Vinci'nin Mona Lisa tablosu bunlardan biridir. Mona Lisa'nın 1911 yılında Louvre Müzesi'nden çalınması ve yaklaşık iki yıl sonra bulunması, eserin ününü artıran önemli olaylardan biri olarak anlatılır. Ayrıca Osman Hamdi Bey'in Kaplumbağa Terbiyecisi tablosuna da yer verilir. Bu eser, toplumun değişime karşı yavaşlığını, eğitimin zorluklarını ve yenilikleri kabul etmenin kolay olmadığını düşündürür.
Kitapta dikkat çeken düşüncelerden biri de “Her şey zıddı ile anlam kazanır.” sözüdür. Bu sözle mutluluğun üzüntüyle, aydınlığın karanlıkla, iyiliğin kötülükle karşılaştırıldığında daha iyi anlaşılabileceği anlatılır. Ayrıca bir ressamın ön yargılardan uzak durması gerektiği vurgulanır. Çünkü sanatçı farklı düşüncelere açık olmazsa hayal gücünü ve yaratıcılığını yeterince geliştiremez.Hikâyenin ilerleyen bölümlerinde Toprak'ın sanata olan ilgisi ve kişisel gelişimi giderek artar. Zamanla yalnızca resim yapmayı değil, hayal kurmanın, üretmenin ve kendi yolunu çizmenin değerini de öğrenir. Artemisya yıllar sonra müdirelik görevini Toprak'a devreder. Böylece Toprak, başladığı yolculuğun sonunda önemli bir sorumluluk üstlenir.
Sonuç olarak Çıkmaz Sokağın Ressamı, insanın sahip olduğu imkânlardan çok, hayallerine ulaşmak için gösterdiği çabanın önemli olduğunu anlatır. Kitap bize gerçek mutluluğun her istediğimize sahip olmakta değil, kendi emeğimizle güzel şeyler ortaya çıkarmakta saklı olduğunu öğretir. Aynı zamanda herkesin farklı hayalleri, yetenekleri ve bakış açıları olduğunu hatırlatır. Bence kitabın en güzel mesajı, insanın başkalarını taklit etmek yerine kendi yeteneklerini keşfetmesi ve hayallerinden vazgeçmemesidir. Çünkü bazen insanın hayatını değiştiren şey sahip olduğu zenginlikler değil, içinde taşıdığı küçük bir hayal ve o hayali gerçekleştirmek için gösterdiği büyük çabadır.
0 Yorumlar:
Yorum Gönder
Deneme