Kitap Özetleri etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Kitap Özetleri etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

Zerdali – Dedemle Bir Yıl Kitabının Özeti

 

Zerdali – Dedemle Bir Yıl Kitabının Özeti


Yağız adlı çocuk yaz tatilinden nefret ediyordu. Çünkü anne ve babası sürekli çalıştığı için Yağız’a yeteri kadar vakit ayıramıyor, Yağız da kendisiyle yeterince ilgilenmeyen sıkıcı bakıcısıyla yaşamaya devam ediyordu. Tabletten oyun oynuyor, oyunu bırakınca yine sıkılıyordu. Çünkü o, ailesiyle sıcak bir akşam yemeği yemek, güzel anılar biriktirmek istiyordu. Konuşmak, sarılmak ve ailesiyle bol bol vakit geçirmek istiyordu. Ailesi ise daha büyük ve geniş bir eve geçmek için çalışmaları gerektiğini söylüyordu. Yağız sıkıldığı ve ailesi de onunla yeterince ilgilenemediği için babası onu, dedesinin oturduğu evin yakınındaki bir okula yazdırdı. Dedenin mahallesindeki çocuklar dedesine “Huysuz İhtiyar” diyordu. Yağız da dedesini az çok tanıyordu ama ona karşı biraz yabancı hissediyordu. Çünkü dedesini çok sık görmüyor ve onunla yeterince vakit geçirmemişti. Bu yüzden dedesi hakkında biraz ön yargılıydı. Ta ki onunla vakit geçirmeye başlayana kadar...

 

Yağız dedesine  gittiği ilk gün çok sıkılmıştı. Bir an önce kendi evine gitmek istiyor ve fazla konuşmuyordu. Dedesi de ona “Suskun Oğlan” diyordu. Bu, Yağız’ı sinirlendiriyordu. Fakat dedesi daha sonra ona “Delikanlı” deyince bu hitap Yağız’ın hoşuna gitmişti. İlk başlarda dedesine alışamayan Yağız, zaman içinde dedesiyle kaynaşmaya ve güzel anılar biriktirmeye başladı. Yağız ileride avukat olmak istediğini söyledi. Dedesi ise eski bir hâkim olduğunu söyleyince Yağız çok şaşırdı ve mutlu oldu. Dedesi ona kitaplar almaya başladı. Yağız için bir masa ve sandalye aldı ve böylece Yağız, dedesinin kütüphanesinde güzel anılar biriktirmeye başladı. Dedesi ona Küçük Prens adlı kitabı önerdi ve o da okudu. Yağız okuyup öğreniyordu. Dedesiyle birlikte yemek yapıyor, düğme dikiyor ve ahşap bir kulübe yapıyordu. Genel kültürü çok iyi gelişmeye başlamıştı. Yaparak ve yaşayarak öğreniyor, artık sıkılmıyor ve yaşamdan keyif alıyordu. Anne ve babasıyla birlikte dedesinin evinde kestane yapıyor, güzel yemekler yiyor ve güzel vakit geçiriyordu. Zaman böyle geçip gidiyordu. Dedesi doğayı koruyan, doğa savaşçısı, sabırlı, yardımsever, merhametli ve empati duygusu yüksek bir insandı. Yağız dedesine günden güne çok bağlanmış ve onun yanından ayrılmak istemez hâle gelmişti. Dedesi onu, kendi çocukluğunun geçtiği eski mahalleye götürdü. Bu, dedesinin Yağız’a karne hediyesiydi. Çünkü dede, orada yaşadığı çocukluğunu ve anılarını Yağız’a anlatmıştı. Yağız, dedesinin geçmişini ve çocukluğunu öğrendikçe onu daha iyi tanımaya başlamıştı. Dede ayrıca apartmanların arasında kalmış olan evini satmıyor ve büyük binalar istemiyordu. Çünkü doğayı kendi hâline bırakmanın en iyi şey olduğunu söylüyor ve bunun için direniyordu. Yağız dedesiyle harika günler geçiriyordu.


Dedesi küçükken balonu çok severmiş. Babası ise sürekli dallara asılır, radyo dinlermiş. Yağız, babasının çocukluğunun kendi çocukluğuyla benzer yönleri olduğunu duyunca çok mutlu olmuştu. Böylece babasıyla arasında da geçmişten gelen bir benzerlik olduğunu fark etmişti. Yağız doğum gününde dedesinden son model bir Pro Dragon bekliyordu. Dedesi ise onun beklentisini karşılamamış, onun yerine Yağız’a bir zerdali ağacı hediye etmişti. Bu duruma sinirlenen Yağız, daha sonra mutlu olmanın bir teknolojik aletle değil, güzel anılar biriktirerek mümkün olduğunu anlamıştı. Zerdali ağacını çok sevmeye başlamıştı. Arkadaşları bile ona, “Senin bir ağacın mı var?” diyerek şaşırmış ve kendilerinin de bir ağacı olmasını istemişlerdi. Hatta sınıf pikniği dedesinin bahçesinde yapılmıştı. Yağız artık hayatla iç içe, sosyal, meraklı ve dikkatli bir çocuk olmuştu. Konuşuyor, oynuyor, geziyor ve mutlu olmaya devam ediyordu. Dedesi öldüğünde ise ailesi dedesinin evini satmadı ve evi Yağız’a verdiler. Yağız ara sıra anılarının geçtiği bu eve gidiyordu. Bir gün dedesinin mezarına gitti ve oraya yeşil bir balon bıraktı. Yağız artık daha mutlu, daha olgun ve dedesine duyduğu özlemle yaşamayı öğrenmiş bir çocuktu. Dedesi ona çok güzel bilgiler ve hayat dersleri öğretmişti.


Dedesinin Yağız’a öğrettiği önemli şeylerden biri, “Bazen az, çoktan daha iyidir.” düşüncesiydi. Ayrıca insanın içinde iki duygu olduğunu, bunların sevgi ve nefret olduğunu söylemişti. Bunlardan hangisini beslersek ona dönüşeceğimizi anlatmıştı. Bu nedenle iyiliği ve sevgiyi beslemenin doğru olduğunu söylemişti. Bence kitap, aileyle geçirilen zamanın, sevginin, doğanın ve güzel anılar biriktirmenin önemini anlatıyor. Yağız’ın yaşadığı değişim, insanın mutlu olmak için her zaman teknolojik eşyalara veya maddi şeylere ihtiyacı olmadığını gösteriyor. Birlikte yemek yapmak, kitap okumak, sohbet etmek, bir ağaç yetiştirmek veya sevdiklerimizle vakit geçirmek de insanı mutlu edebilir.


Ayrıca Yağız’ın dedesiyle geçirdiği zamanlar, onun hayata bakışını değiştirmiştir. Başta sıkılan ve yalnız hisseden Yağız, dedesi sayesinde öğrenmeyi, paylaşmayı, doğayı sevmeyi ve anı biriktirmeyi öğrenmiştir. Bu nedenle dedesinin Yağız’ın hayatında çok önemli bir yeri olmuştur. Zerdali – Dedemle Bir Yıl kitabı bana göre çok güzel ve bir solukta okunabilecek bir kitaptı. Kitap, insanın sahip olduğu şeylerin değil, sevdikleriyle geçirdiği zamanın ve biriktirdiği güzel anıların daha değerli olduğunu anlatıyor. Özellikle Yağız’ın kitap boyunca geçirdiği değişim ve dedesiyle kurduğu bağ kitabın en güzel yönlerinden biridir. Bence bu kitap, okuyuculara sevgiyi, iyiliği, aile bağlarını ve doğayı korumanın önemini anlatan anlamlı bir hikâyedir.

Sözcüklerin Kamera Arkası Kitabının Özeti

 

Sözcüklerin Kamera Arkası Kitabının Özeti

 

Kitabın ana kahramanı Ece adındaki bir kızdır. Ece ve arkadaşlarına Türkçe öğretmeni bir ödev vermiştir. Her öğrenci bir konuyu araştıracak ve bu konu hakkında sunum yapacaktır. Bunun için de öğretmen iki ay kadar bir süre vermiştir. Ece’nin sınıftaki diğer arkadaşları şunlardır: Mete, Ozan, Pelin, Manas, Tarık, Yazgı adındaki çocuklardır. Öğretmen ödevi grup olarak istemiştir. Kitabımızın ana kahramanı olan Ece yanına grup olarak olarak alacağı bir kişiyi bulamamıştır  ve biraz da ön yargılı yaklaşmıştır. Herkes kendi grubunu kurunca Ozan, Mert ve Ece de zorunlu olarak grup olmak zorunda  kalmışlardır. O gün Mete bacağı kırık olduğu için gelememiş mecburen Ece’nin grubunda yer almış, Manas buna bozulsa da öğretmen bu şekilde olmasını istemiştir. 

 

Ece nasıl bir sunum hazırlayacağına dair üç plan hazırlamıştır. Bunlar şunlardır: Sözcüklerin nereden geldiği ile ilgili sunum hazırlayacaktı.  Deyimler nereden çıkmıştı, deyimleri ilk kim kullanmıştı ile ilgili sunum hazırlayacaktı. Deyimlerin mecaz anlamlı olması ile ilgili sunum yapacaktı. Bunun için işe ilk olarak evde başladı. Annesi ona  kukumav kuşu gibi ne düşünüp duruyorsun dedi ve Ece de bu sözün anlamını sordu. Annesi ise çok üzüntülü bir şekilde düşünmek anlamına gelir dedi. Papilov adlı kelime de aslında Baba Kuş anlamına gelir. Dilimize Yunancadan geçmiş. Baba Kuş zamanla baykuşa dönüşmüş yani. Ece tüm bunları düşünerek çalışmalarına hızlı bir şekilde başladı. Ozan çok sessiz olduğu için onun bir işe yaramayacağını düşünüyordu fakat umduğu gibi çıkmadı. Ozan aslında eskiden mutlu bir çocukmuş ve ailesini trafik kazasında kaybettiği için bu kadar sessiz olmuş. Ece bunu öğrendikten sonra Ozan'a karşı ön yargılı olmayı bıraktı. Mert ise çok geveze ve şımarık bir çocuktu. Grupta çalışmak istemediğini söyledi ayrıca Ece'ye kırgındı. Çünkü Mert’in babası işten çıkarılmıştı bunun haberini de Ece'nin babası Mert’in babasına dediği için Mete Ece'ye düşman gibi yaklaşıyordu. Oysa  Ece’nin babasına bu emir yüksek yerden gelmişti. Bunu Mete daha sonra anlayacaktır. Ece hemen bir kamera gerekli dedi Ozan’a . Ozan da bu kamerayı babasının arkadaşı olan Süha Bey'den aldı.

 

 Süha Bey yolda giderken Ece’nin kendi kendine konuşmalarına şahit olmuş ve ona sinema çekmesi gerektiğini söylemişti. Ece de tam da böyle yaptı. Kameraman Ozan oldu, Ece yönetmen oldu. Mete de ailesine yardım etmek için manavda çalışıyordu, bu duyulunca babası ona çalışmaması gerektiğini söyledi. Daha sonra Mete de ekibe dahil oldu. Bir koltuğa iki karpuz sığmaz atasözü film şeklinde çekildi ve Mete milleti güldürmekten kırıp geçirdi. Herkes çok mutlu olmuştu ve çok eğlenmişti. Böylece sözcüklerin nereden geldiği, deyimlerin ne anlama geldiği daha iyi anlaşıldı. Harika bir sinema filmi çekilmişti. 

 

Ece Süha Bey'e de çok teşekkür etti. Çünkü Süha Amca'nın bunda katkısı çoktu. Ece, Ozan ve Mete de çok iyi arkadaş oldular. Atasözlerinin anlamları öğrenildi. Mesela "Eşek hoşaftan ne anlar atasözü şu anlama gelirmiş: Eşek hoşafın suyunu içer tanesini bırakırmış. Anlamı da şuymuş: Bilgisiz, görgüsüz kimse, ince, güzel şeylerin zevkine varamaz, değerini ölçemez. Böylece çok güzel bilgiler öğrenilmiş. Mesela vampir de obur, açgözlü anlamına gelirmiş. Kitap çok güzel bir kitaptı. Mutlaka okunmalı ve bu güzel kitabın ne kadar zevkli olduğunu göreceksiniz.

Babaannem Geri Döndü Kitabının Özeti

 

Babaannem Geri Döndü Kitabının Özeti


Çınar adındaki çocuk ailesiyle mutlu bir hayat sürmektedir. Her ne kadar ailesi Çınar’ı çok sevse de kimi zaman ondan şikayet eder ve onun yaramazlıklarını yakınlarına anlatırmış . Çünkü kendilerinin de çocuk olduğunu unutup giderlermiş. Bir gün ailece evdeyken kapı çalınmış ve gelen kişi Çınar’ın babaannesiymiş. Çınar’ın bu dünyada sıkılmadığı tek yer babaannesinin eviymiş ama bu defa babaanne onların evine gelmiş. Hasibe Babaanne eve geldiğinde ilginç bir şekildeymiş. Saçları değişmiş, kıyafetleri değişmiş, konuşması değişmiş bundan dolayı Çınar ve ailesi büyük bir şok yaşamış. Babaanne Hasibe Hanım Çınarlara geldiği zaman yanında çok sayıda eşya getirmiş. Şapka, balerin eteği, balıklar, kaplumbağalar, köpek, kedi vb. Bir de boş valiz varmış. O valizin içi boşmuş. O valizde de babaannenin hayali arkadaşı olan Rıfkı varmış. Babaannenin tavırları çocuk gibi olmuş. Mesela şöyle diyormuş:” naber millet naaaabıyonuz.” Bu duruma çok şaşıran aile Hasibe babaannenin aklını yitirdiğini düşünmüş ve onu alıp hemen bir doktora götürmüşler. 


Doktor babaannedeki hastalığın teşhisini koymuş ve hastalığının adı  uslu çocuk sendromu hastalığıymış. Aile babaanneyle en ince ayrıntısına kadar ilgilenmiş ve onu tıpkı bir çocuk gibi sevmişler, korumuşlar, yaramazlıklarına göz yummuşlar ama en sonunda çok yorgun düşmüşler ve üzülmekten bitap düşmüşler. Çınar ailesi ile geçirdiği eski zamanları özlemiş, babaannesinin eski halini özlemiş ve bir gün o yatarken onun yanına yatmış ve babaannesi ona sımsıkı sarılmış ve kuzum demiş. Sabah olduğunda babaannesi hiçbir şey yokmuş gibi eski haline dönmüş ve tüm yaptıklarının oyun olduğunu gelinine, oğluna ve kızına anlatmış. Meğer ki babaanne aklını kaybetmemiş sadece çocuklarından sürekli şikayet eden kızına ve gelinine, oğluna ders vermek istemiş. Çünkü Çınar’ın babası da halası da küçükken yaramazlıklar yaparmış. Bunun için de babaannesi Çınar’ın yaptığı yaramazlıkları, Beren’in yaptığı yaramazlıkları çocuk oldukları için yaptıklarını anlatmış ve her çocuğun küçükken yaramaz olacağını aileye anlatmak istemiş.


  Aslında babaanne aileye büyük bir ders vermiş ve her çocuğun çocukken yaramazlık yapmasının olağan bir şey olduğunu anlatmak istemiş ve böylece olay şimdi anlaşılmış. Daha sonra babaanne kendi evine dönmüş, Çınar ve ailesi Hasibe Babaannenin iyileştiğine çok ama çok mutlu olmuş.

Son Zamanlarda Okuduğunuz Bir Kitabı Özetleyiniz (İlk Öğretmenim)

 

Son Zamanlarda Okuduğunuz Bir Kitabı Özetleyiniz


Son zamanlarda okuduğum kitabın adı Cengiz Aytmatov'un kitabı olan İlk Öğretmenim adlı kitaptır. İlk Öğretmenim adlı kitapta anne ve babasını küçük yaşta kaybetmiş olan Altınay adında öksüz bir kız çocuğu vardır. Bu kıza amcası ve yengesi bakmaktadır ama yengesi iyi biri insan değil, amcası da vurdumduymazın tekidir. Altınay sürekli yengesinden dayak yemektedir, ayak işleri hep Altınay'a yaptırılır ve kız çocuğu çocukluğunu bir türlü yaşayamaz. Bu arada Duyşen adlı o köyün genci askerden gelmiştir ve köydeki çocuklara okuma yazma öğretmek ister ve bunun için de elinden geleni yapar. Kendisi bile okuma yazmayı doğru dürüst bilmeyen Duyşen Altınay'ın da okuması için evlerine gider. 


Yengesi Altınay'ın okumasına izin vermez ama en sonunda Duyşen'in kararlılığı sonucu amcası Altınay’ı al defol git buradan der ama ondan önce kırmızı suratlı adam Altınay adlı genç kızı kaçırır ve ona zorla sahip olur. Altınay'ı o kırmızı suratın elinden kurtaran jandarmalar eşliğinde Duyşen olur. Altınay'a yengesi çeşitli iftiralar atar ve ama hiç biri sonuç vermez. Çünkü Duyşen onu hep korur ve onun okumasını sağlar. Kız felsefe alanında  kendini yetiştirir ve büyük insan olur. Duyşen'i çok sever ve onu asla unutmaz.


Yıllar geçmiş ve artık  Duyşen de yaşlanmıştır ve köyünde postacılık yapmaya devam eder. Bu kitap okumanın, azmin ve alın terinin önemini anlatır. Son zamanlarda okuduğum İlk Öğretmenim kitabı ile ilgili anlatacaklarım bunlardır. Dinlediğiniz için çok teşekkür ediyorum.

Uzun Beyaz Bulut Gelibolu Kitabının Özeti

 

Uzun Beyaz Bulut Gelibolu Kitabının Özeti

 

Buket Uzuner güzel bir kitabı olan Uzun Beyaz Bulut Gelibolu kitabı Birinci Dünya Savaşı yıllarını ve ve Çanakkale Cephesi’nde yaşanan o büyük savaşı ve askerlerin hüzünlü hikayelerini anlatan güzel bir kitaptır. Birinci Dünya Savaşı yılları devam etmektedir. Çanakkale Savaşı yaşanır ve o sırada Anadolu halkı büyük yoksulluk içindedir. Bir yandan yoksulluk bir yandan da yabancı devletlerin ülkemizi işgale başlaması Anadolu halkını daha da zor duruma sokmuştur. Cephede askerlerimiz açlıkla, susuzlukla, yoklukla imtihan olmuş ama kurtuluş umudu onları yıldırmamış ve Çanakkale Cephesi Çanakkale Geçilemez dedirtmiş ve askerlerimiz ve cephede başarılı olmuştur. O yıllarda Ali Osman adında hukuk okuyan genç bir adam Çanakkale Cephesi’nde görev alırken ağır yara alır ve ölmek üzereyken üzerindeki kıyafeti Yeni Zelandalı düşman askere verir ve onun bu kıyafetleri giymesini ve kendini kurtarmasını ister. O yabancı askeri öldürmez. Çünkü İngilizlerin Yeni Zelandalı gençleri kandırıp bizim ülkemize getirdiğini ve onların da kandırıldığını anlar  Türk askeri Ali Osman. Bu yabancı asker de her şeyi anlar ve artık bir kere Çanakkale’ye gelmişlerdir. 


Yabancı askeri gören Meryem adlı Türk kızı onu yerde yatarken görür ve onu alır evine götürür, ona aşık olur ve ona çok iyi bakar.  Yeni Zelendalı yabancı askerin adı artık Gazi Alican Çavuş olur. Gazi Alican Çavuş şehit olan Ali Osman'ın annesinin evine gider ve Semahat Hanım onu kendi oğlunun kıyafetleri ile görünce yabancı askeri de kendi evladı kabul eder ve onu çok sever. Gerçek adı ise  Alistair John Taylor’dur. Meryem bu yabancı adamı çok sever ve onu her şeyden kıskanır. Yeni Zelenda’ya Uzun, Beyaz, Bulut dendiği için Gazi Alican çavuş (Yani o yabancı Yeni Zelendalı genç) çocuklarının adlarını sıra ile Uzun, Beyaz, Bulut koyar. Oğullarını çok sever ama kızını daha çok sever Gazi Alican Çavuş. Meryem bile kendi kızını kıskanır. Çünkü Babası en çok Beyaz’ı sever. Meryem kızı Beyaz’ı okutmaz ve bu yüzden babası ve annesi arasında bir soğukluk başlar ve bu böyle devam eder. Daha sonra anne, baba ölür. Beyaz Hanım okuyamadığı için hiç evlenmez ve evinde kalır. Babası ona zamanında çok sayıda yabancı dil öğretir. Beyaz Hala zeki, inatçı, kendine güvenen, kültürlü biridir. O yıllarda Eceyayla köyüne Viki adında yabancı bir turist gelir. Bu turist kadın Gazi Alican Çavuş'un kendi büyük dedesi olduğunu iddia eder ve rehber Mehmet onu Beyaz Halanın evine götürür. Victoria ve Beyaz Hala evde günlerce konuşur. Mektuplar okunur ve gerçekten de Gazi Alican Çavuş Viki’nin büyük dedesi,Beyaz Halanın babasıdır. Yani kişi akraba çıkar. Beyaz Hala bu durumu kimseye anlatmaması gerektiğini söyler Viki’ye. Çünkü halk bunu duyarsa atalarımızın geçmişine saygısızlık edebilir ve onların mezarlarını rahatsız edebilir der ve Viki de bunu kimseye demez.


 Beyaz Halanın kardeşten olan torunu Ali Osman ve Viki de çok iyi arkadaş  olurla rama birbirlerini sevmeye de başlarlar. Kitabın sonunda şeyi öğrenen Viki, Beyaz Hala ve onun torunu olan Ali Osman sayesinde gerçeği açıklamak istemedi. Bu bir aile sırrıydı ve sadece dört kişi biliyordu. Viki büyük dedesinin hatırasına saygı duyarak mezarını ziyaret etti ve bütün sırlarını çözmüş olarak ülkesine geri döndü.

Para Ağacı Kitabının Özeti

 

Para Ağacı Kitabının Özeti


Yatanın yürüyene borcu var diye bir sözle başlar kitap. Kitabımızın kahramanı olan kız misafirliğe gittiği zaman annesi orada küçük çocuk varsa annesi ona o çocukla oynamasını söylerdi. Kendinden büyük bir biri varsa ablası bizim ufaklıkla oynasa biraz der. Kız  çocuğu misafirliğe gidilirken yapılan hazırlıklardan hiç hoşlanmazdı. Bir gün ailece babasının iş yerinden arkadaşı olan bir aileye misafir gittiler. Gittikleri yerde çocuğun çok sayıda eşyası vardı. Oyuncakları vardı ama oyuncakların paketleri bile açılmamıştı. Bu durum kızın dikkatini çekmişti. Kalemler kalemtıraş yüzü bile görmemişti. Çocuk her şeye üşeniyordu. Yatağından kalkmıyor ve bir iş yapmıyordu. Çünkü ailesi ona hiç sorumluluk vermemişti. Bundan dolayı da çocuk bu şekilde hantal  olmuş, tembel, hayata isteksiz ve hazır bulan kişiye dönüşmüştü. Oysa kitabımızın kahramanı olan kızın odası dağınıktı, kitapları kırışıktı. Çünkü çocuklar oyun oynar, kitap okur yeri geldiği zaman da yaramazlık yapardı. 


Kız çocuğu bu çocukla da oyun oynamak istiyordu ama çocuk istemedi.  Tembel çocuk okula bile gitmiyormuş yorulurum diye. Yemek yemeye bile üşeniyordu.  Gel zaman git zaman sonra tembel oğlanın babası (Sami) işten çıkarılmış ve kahramanımızın babası da (Hilmi) buna çok üzülmüş. O aile ile en son böyle bir konuşma geçmişti kızın ailesinde ta ki tembel oğlanın babasını dürümcüde görünceye kadar. Küçük kızın ailesi  çok zengin bir aile değildi kendi halinde olan çalışan insanlardı. Tembel oğlanın babası dönerciden döner alıyordu. Tuhaf olan ise oradaki dönerin hepsini aldı ve sırtına yüklendi. Kız ve ailesi bu duruma şaşırmıştı. Bu adam işten çıkmış, bu kadar dürümü nasıl almış diye merak etmişlerdi. Küçük kız ve babası adama tembel oğlunu sordu. O da benim oğlum zengin oldu durumumuz çok iyi yaşayıp gidiyoruz çok şükür dedi. Küçük kız ve babası bu durumu merak etti. Tembel oğlan iş güç sahibi olmadığı halde nasıl bu kadar zengin olmuştu diye merak ettiler… Küçük kız ileride ekmekçi olmayı istemektedir. Bunun için de gastronomi bölümünü okumak istemektedir. Babası ise kızın doktor annesi ise öğretmen olmasını istemektedir. 


 Tüm bunlar devam derken küçük kız tembel oğlanı aklından bir türlü çıkaramıyor ve nasıl zengin olduğunu merak etmeye devam ediyordu. Bunun için de harekete geçti. Öğretmen bir gün röportaj ödevi verdi. Kız da tembel oğlanın evine gitti. Evin kapısında güvenlik görevliler vardı. Kız çocuğun yanına vardığında şok oldu. Çünkü ağaçları para ile doluydu. Meğer babası tembel oğlana bozuk para veriyormuş çocuk da bu paraları bir gün toprağa ekmiş sabah kalktığında ne gördün ağaç paralar ile doluymuş. Bunu duyan kız çok şaşırmıştı ama hayatını böyle devam etmeyeceğini, çalışmanın gerekli olduğunu söyledi çocuğa. Günler sonra yine çocuğu ziyaret etti. Bir de ne görsün para ağacının yerinde yeller esiyordu. Bir gün dolu yağmış ve ağaçta para falan kalmamıştı. Yani para ağacı yok olmuştu. Günler günleri kovaladı ve kız istediği bölümü kazandı ve okudu. 


Daha sonra ekmek dükkanı açtı ve o dükkana da ortak buldu. O dükkana ortak olan kişi de tembel oğlandı. Çünkü o da artık tembel değildi. Harekete geçmişti ve kendi hayatını kurmaya hazırdı. O tembel oğlanın adı ne diye merak ederseniz adı Uysal Duran’dı. Çünkü Uysal Duran artık tembel bir insan değildi ve işe başlamıştı. Buna en büyük katkıyı sağlayan da küçük kızdı ama artık o kocaman kız olmuştu. Bir şeye gerçekten kalpten inanır ve çalışırsan başarılı olursun. Yeter ki iste, inan, çalış ve üretmeye devam etti. Uysal Duran ve kız artık çok geziyorlar, çok çalışkan olmuşlardı. Uysal Duran çok kitap okumaya, günlerini kütüphanede geçirmeye başlamış ve ekonomi bölümünü kazanarak eğitimine güzelce devam etmiştir. Asıl para ağacı kişilerin hayalleri ve gücüdür bunu unutmamalıyız. 

Cingo Kitabının Özeti

 

Cingo Kitabının Özeti


Her çocuğun hayali bir köpek sahibi olmaktır. Can adındaki çocuk da 11. yaş gününde hiçbir hediye istememiştir çünkü onun tek istediği şey köpek sahibi olmaktır. Kardeşim yok bari eve köpek alın demiştir ailesine. Ailesi de bunu kabul etmemiştir başlarda fakat daha sonra okul rehber öğretmeni eve bir köpek alınırsa Can’ın daha mutlu olacağını söyler. Can’ın annesi Binnur Hanım  ve babası Taner başlarda karşı çıksa da daha sonra eve bir köepek gelir. Bu köpeğin adı da Cingo’dur. Can’ın adı Cango, Binnur Hanımın adı Bingo, Taner Beyin adı adı Tango olmuştur artık. Köpek’in dilinden konuşmalar yapılır. Mesela Cingo adlı köpek neden bir bebeğiniz olduğu zaman ona çok değer veriyorsunuz da bana vermiyorsunuz gibi kendi kendine konuşmalar yapar. İnsanların sıradan olduğunu, farklılıkların hoş görülmediğini falan anlatır Cingo. 


Eve gelen Cingo’yu başlarda Can’ın annesi Binnur Hanım sevmese de sonraları sevmeye başlar. Çünkü başlarda her yere tuvalete eden Cingo olur olmaz olmaz yerde de havlamaya başlar ve daha birçok yaramazlıklar rapar. Bunun için Cingo’nun okula gitmesi gerekir ve gider de. Okulda aldığı eğitim sayesinde Cingo artık akıllı ve eğitimli bir köpektir. Orada en yakın arkadaşları Gon ve Kemik ile güzel ve eğlenceli anlar geçirir. Eğitimi bittikten sonra Canların evine döner. Artık daha uslu olmuştur, olur olmaz  her yere çişini yapmamaktadır ve sahibine bağlı bir köpek olmuştur. Zaten tüm köpekler zamanla sahibine benzermiş. Herkes onu çok sever. Cingo en çok asansöre binmeye bayılır, kemik yemeye bayılır. Eve gelen kimi kadınları sevmez çünkü onlar çok konuşmakta ve gereksiz konuşmaktadır. Örneğin; Müşerref Teyze gibi. Taner Bey’in bir iş yemeği olur ve oraya Cingo’da götürülür. Herkes yemeğe gittiğinde  Cingo şirkette kalır o sırada şirkete hırsız girer ve o hırsızı da Cingo yakalar. Böylece Cingo kahraman ilan edilir ve ona her gün iki kemik verilir. Günler böyle geçerken Cingo bir gün yeme ve içmeden kesilir çünkü Cingo, Sayko adlı bir kangal köpeğine aşık olur. Başlarda bir araya gelirler fakat daha sonra Sayko’nun sahibi Sayko’yu memleketine yani Sivas’a götüreceğini söyler. Cingo bu duruma üzülür fakat zaman içinde alışır. 


Bir gün Can, Cingo, Binnur Hanım ve Taner Bey araba ile köye gider ve köye giderken Binnur Hanım arabaya kusar. Kusmasından sonra hastaneye giden Binnur Hanım hamile olduğunu öğrenir ve Can bu duruma çok sevinir ama Cingo çok üzülür. Bir sabah evi terk eder. Çünkü artık sevilmeyeceğini düşünür ama sahipleri Cingo’nun kayıp ilanını verir ve Cingo bu ilanı görür ve sevinir şunu der: Belki geri dönmez belki  de geri evime dönebilirim de diyerek kitap sona erer.

Olmayan Ülke Kitabının Özeti

 

Olmayan Ülke Kitabının Özeti


Büyücüler Ay tozundan yaratıldıklarına inandıkları için topraktan gelen insanları küçümserler ve onlara karşı nefret duyarlarmış. İnsanlar da büyücülerin kendilerinden daha yetenekli olmalarını çekemez ve onları uğursuz sayar, hiçbir yerde aralarına almazlarmış. Akıl ülkesi ve hayal ülkesi adında iki ülke varmış. Akıl ülkesinde insanlar, hayal ülkesinde ise büyücüler yaşarmış. Akıl ülkesinin bir padişahı varmış. Halkı ile yakından ilgilenir, halkını çok sever, halk da padişahını çok severmiş. Her ne kadar padişah halkını çok sevse de padişahın üç tane tutkusu varmış. Bu üç tutku padişahın üç kızıymış. Gök Hanım, Yer Hanım ve Su Hanım adında kızları varmış. Kızlar evlilik çağına yaklaştıkları için babalarına karpuz göndermişler. Bu kızların artık evlenmek istediklerini ifade eden bir ipucuymuş. Padişah ise kızlarını halâ çocuk olarak görürmüş. Gel zaman git zaman kızlarının istediğini anlamış ve bunu kabul etmiş.  


Ülkesinin tüm yakışıklılıkları gelmiş ve kızlar istedikleri genç üzerine elma atacaklarmış. Gök Hanım ve Yer Hanım vezirin oğulları üzerine elma atmış. Küçük hanım olan Su Hanım ise elindeki elmayı  bir gözü kör ve  bir ayağı topal bir eşeğin üzerine atmış.Su Hanımın ablaları sevdikleri üzerine elmayı atabilmiş ve Su Hanım öyle yapamamış. Oysa onun elma attığı eşek çok yakışıklı bir delikanlıymış ve Su Hanım dışındakilere eşek olarak görünüyormuş. Padişah kızına çok öfkelenmiş ve elmayı bir eşeğin üzerine attı diye eşeği ve kızını ahıra kapatmış. Ahıra giren Su Hanım ve genç delikanlı orada konuşmuşlar ve genç delikanlı kıza şunu söylemiş: Ben büyücüler ülkesinden geliyorum. Amacım size kötülük yapmaktı ama seni görünce aşık oldum ve sevginin ne demek olduğunu anladım demiş. Kız da ona aşık olmuş. Genç adam kıza ben şimdi ölü numarası yapacağım ve sen de ahırdan kurtulacaksın daha sonra babanın yapacağı yarışmalara ben de katılacağım demiş ve dediğini de yapmış. Bu arada Su Hanım büyücü delikanlının söylediklerini ablalarına söylemiş. Ablaları bu olayı hemen babalarına iletmişler. Oysa Rüzgar adındaki büyücü oğlan Su Hanım’a aralarındaki bu sırrı söylemeyeceğine dair söz vermişti ve Su Hanım sözünü tutamamış. Genç delikanlı yarışları kazanmış ve padişah onu tutsak etmek ve öldürmek için harekete geçse de genç delikanlı büyü yardımıyla kurtulmuş ve  aslana dönüşmüş ve Su Hanımın ülkesini terk etmiş. Su Hanım çok pişman olmuş. Daha sonra Su Hanımın ablalarının düğünü olmuş. Su Hanım ise dadısına Rüzgar'ı unutamadığını ve onu aramak için yola düşeceğini söylemiş. Bunun için de  demir çarık ve demir asa alarak yola düşmüş. Günlerce Rüzgar'ı aramış. Karşısına bir altın kelebek çıkmış, altın kelebek kıza soru sormuş ve kız sorulara samimi cevap vermiş. Bunun üzerine Altın Kelebek genç delikanlıya dönüşmüş. O genç delikanlı da Rüzgar'mış. Rüzgar ise Su Hanıma şunu demiş: Nasıl ki senin baban benim babamı öldürdü ve bize düşman benim annem de babamın katili senin baban olduğu için sizden nefret ediyor ama ben seni ona kabul ettirmeye çalışacağım demiş. İki genç birbirine sımsıkı sarılmış ve aşklarından vazgeçmemişler. 


Daha sonra küreden oğlunu ve gelin adayını izleyen büyücüler kraliçesi oğluna gelini kabul edeceğini söylemiş ve yalan söylemiş. Aslında gelinden nefret ediyormuş ve onu ortadan kaldırmak için türlü oyunlara başvurmuş. Çünkü o insanmış ve insanlar büyücülerin en büyük düşmanıymış. Büyücüler kraliçesi Su Hanımı sırasıyla kız kardeşine, erkek kardeşine göndermiş ve onların Su Hanıma zarar vermesini istemiş  çünkü kendisi oğluna söz verdiği için Su Hanıma zarar veremezmiş. Annesinden şüphelenen Rüzgar bu durumun farkında olduğu için annesinden şüphelenmiş ve Su Hanımın başına kötü bir olay gelmesine izin vermemiş. Büyücüler Kraliçesi gelinine kendi zarar veremediği için her türlü yolu denemiş. Çünkü kendisi büyük Bir yemin etmişti ve ve beni ateş kuşatsın demişti. Tüm bunlara rağmen kötülük kazanmamış. Rüzgar ve Su Hanım Hayal ülkesinden de kaçmış ve kazanan sevgi, aşk, cesurluk olmuş. Rüzgar ve Su Hanım bir yıldızın peşinden gitmişler. O yıldızın adı da Venüs’müş. Venüs güzellik demekmiş. Su ve Rüzgar yeryüzüne yepyeni bir uygarlık armağan etmiş.

Yırtıcı Kuşlar Zamanı Kitabının Özeti

 

Yırtıcı Kuşlar Zamanı Kitabının Özeti


 Kitap; Başkomser Nevzat, yardımcıları Ali ve Zeynep, müdürleri Sabri, eski emekli amir  İlhami ve gelişen cinayetler ile başlar. Avla’da meydana gelen sel ve toprak kaymasının sonucu olarak bir ceset ortaya çıkar. İlk olarak köyün muhtarı ile görüşülür ve muhtar olayı abartarak Nevzat Komser'e anlatmaya başlar. İki kardeş arasındaki kavgadan bahseder ama muhtarın anlattıkları doğru değildir. Çünkü cesedin iki kardeş ile hiçbir ilgisi yoktur.  Muhtar;  kaptan lakablı kişinin kendisine toprağını satmadığı için kaptanın kardeşini öldürebileceğini söyler ve kaptana iftira atar. Oysa olayların bunlarla hiçbir ilgisi yoktur. Ceset bir polis memuruna aittir. O polis memurunun cesedi incelenir ve cesedin vücuduna giren kurşunların da Nevzat Başkomserin tabancasından çıktığı belli olur. Yıllar önce Nevzat Başkomser  ailesi ile ödül törenine gitmeye hazırlanırken eşi Güzide ve kızı Aysun arabaya binerler. Arabada henüz Nevzat Komser yoktur. O sırada araca bombalı saldırı düzenlenmiştir ve bombalı saldırıda Nevzat Başkomserin eşi Güzide ve kızı  Aysun hayatını kaybeder. Olayın şoku ile Nevzat aklını kaybeder ve hastaneye yatırılır. Doktor Nevrez Bey onunla çok iyi ilgilenir.


 Daha sonra Nevzat’a şok tedavisi uygulanır ve bundan dolayı da Nevzat geçmişteki olayları unutur. Nevzat tedaviden sonra iyileşmeye başlamıştır. Avla’daki olay geçmişte yaşadığı bu duruma tekrar gün yüzüne çıkarır ve geçmişi yavaş yavaş hatırlamaya başlayan Nevzat olayların peşine düşer. Başka bir yerde şehit edildiği düşünülen polis memurunun cesedi ortaya çıkınca olaylar başlar. Nevzat’ın ailesini kaybettiği yıllarda birisini evine girmiş, onun tabancasını almış, onun adına şok tedavi uygulaması kararını vermiştir. Nevzat, Ali ve Zeynep bir arada çalışmaya başlar ve Nevzat çocukluk arkadaşı olan Sabri Müdüründen şüphelenir, karısını ve kızını öldürenin Sabri müdür olduğunu düşünür. Bir de İlhami adında eski amir vardır. Emekli amir İlhami de Sabri'den nefret eder ve o adamdan her şey beklenir der. İlhami denen emekli amir çevresi çok geniş olan bir kimsedir. Nevzat başlarda ondan hiç şüphe duymaz. Daha sonra uyuşturucu kaçakçılığı yapan yabancı uyruklu Darkon adlı kişiyle uğraşmaya başlar. Bu arada Nevzat’a kısa aralıklarla suiskastlar düzenlenir ve bundan sağ çıkar Nevzat. Olaylar böyle devam ederken aslında suçlu olan kişinin İlhami olduğu ortaya çıkar. Emekli amir paraya yenik düşer ve uyuşturucu baronları ile işbirliği yapar ve bunu devlet adına yaptığını söyleyerek yaptığı ahlaksızlıklara ve cinayetlere kılıf uydurmaya çalışır. 


İlhami Nevzat’ın yeni hayat arkadaşı olan Evgenia ve evlatlık aldıkları küçük kızı Azez’i kaçırtır. Sonra Nevzat’ı da kaçırır ve  ve  ölen kendi kızını ve eşini ( öldürmek istemezdim diyerek olaylar kabul eder. O sırada eve bir bomba atılır. Darkon denen yabancı kişi ve İlhami arasında kavga başlar. Darkon ölür, daha sonra Nevzat kendini kurtarır ve kavga sırasında  İlhami’de ölür ve olaylar sonuca bağlanır. Tüm olayların suçlusu İlhami’dir. Janti Cemal’in, Sabri'nin hiçbir suçu yoktur. Nevzat çocukluk arkadaşı Sabri hakkında düşündüklerinden dolayı pişman olur ve üzülür. Evgenia ve Azez kurtulur  ve kitap mutlu bir sonla biter.


 Kitap hakkında kısa açıklama:

Ailesini katledenlerin peşinde maceradan maceraya koşarken, Nevzat ve ekibinin yaşadıkları olaylar bir 21. yüzyıl Türkiye'si portresi çiziyor. Yırtıcı Kuşlar Zamanı kitabında  Ahmet Ümit Türkiye'nin yıllardır mustarip olduğu toplumsal hastalıkların röntgenini çekiyor. Polislerin de kirli işlere bulaştığı, her polisin işini şerefi ile yapmadığı ama her şeye rağmen şerefli polislerin görevlerini hakkı ile yaptığı da çok güzel bir şekilde anlatılmıştır.

Charlıe'nin Çikolata Fabrikası Kitabının Özeti

 

Charlıe'nin Çikolata Fabrikası Kitabının Özeti


Charlie yoksul bir ailenin tek çocuğudur.  Charlie ve ailesi derme çatma bir evde iki ninesi, iki dedesi , anne ve babası ile birlikte yaşayan, iki odaları bir de yatak odası olan bir evde zor koşullar altında hayatlarını idame ettiren kimselerdir. Charlie’nin babası ise diş macunu fabrikasında çalışan bir işçidir. Ailenin yediği yemek ise lahana çorbasıdır ve çok yoksul oldukları için ailedeki her birey zayıflıktan kopmak üzeredir. Charlie’nin en büyük hayali ise her gün önünden geçtiği çikolata fabrikasının içine girmek, oranın nasıl bir yer olduğunu görmek ve orada doyasıya çikolata yemektir.

 

Bay Wonka adında bir adam vardır. Bu adam da çikolata fabrikasının sahibidir. Çok zengindir ve yaptığı enfes çikolatalar ile dünyaya nam salmıştır. Bonbonlar, çikletler, şekerler, çikolatalar  ve daha birçok şekerlemeler rüyapılır bu fabrikada. Eskiden bu fabrikada işçiler çalışırmış ama fabrikaya giren kimi işçiler casus oldukları için  işçiler Bay  Will Wonka’nın çikolatasının sırlarını başka iş adamlarına anlatınca Bay Wonka iflas etmiş ve bir daha fabrikaya işçi almamış  ve belli bir zaman fabrika kapanmış ve çikolata da yapılmaz olmuştur. Bir zaman sonra Charlie fabrikadan dumanlar tüttüğünü görmüştür. Bay Wonka 10 yıl aradan sonra tekrar ortaya çıkmıştır. Bir yarışma yapacağını ve bu yarışmada sadece ve sadece beş çocuğun fabrikaya girebileceği yazıyordu. Charlie de bu yarışmaya katılmak için Wonka çikolatasından satın almıştır. Dedesinin parası ile çikolatan almış ama çıkmamıştır. Daha sonra yolda bulduğu para ile çikolata almış ve çikolatanın içinden altın bilet çıkmıştır. Son bilet Charlie’ye çıkmıştır. Altın bilet kazanan çocuklar fabrikaya girmiş ve orada olağanüstü olaylar ile karşılaşmışlardır. Kimi çocuklar açgözlülüğünden, kimisi şımarıklığından, kimisi ekran bağımlılığından dolayı yarışmayı kaybetmiştir. Charlie ve dedesi yarışmayı kazanmıştır. Çünkü Charlie sabırlı ve olgun bir çocuktu.  


Bay Wonka bu yarışmayı çocukları denemek ve kendisinden sonra başa geçecek kişiyi seçmek için bu yarışmayı yapmıştır. Çünkü kendisinin bir ailesi yoktur. Yarışmayı kazanan, sabrı ile, tok gözlülüğü, güzel ahlakı  sayesinde Charlie olmuştur. Daha sonra uçan asansöre binip evlerine gitmişlerdir ve o asansörün içine ailesini de almıştır Charlie ve Bay Will Wonka. Ailesi de fabrikaya taşınmıştır ve Charlie ve ailesi de çikolatalardan istediği kadar yemiştir. Charlie çikolata fabrikasının sahibi olmuştur artık.  Yoksulluktan kurtulmuş, amaçlarına ulaşmıştır Charlie. Kitapta ayrıca şunlardan da bahsedilir. Çocuklarınızı asla şımartmayın denilir. Televizyon denilen kötü kutuyu eve almamalıyız ve çocuklarımızı televizyon ile zehirlememeliyiz. Onların kitap almalarını, kendi odalarına kütüphane kurmalarını sağlamalıyız. Çünkü eskiden çocuklar çok kitap okurdu, hayal kurardı ve kendilerini daha iyi geliştirirlerdi. Şımarık, ahmak ve mızmız olmazlardı.


 Not:  Bu dünya da her davranışımızın bir ödülü ve cezaları vardı. Kitap da ki Charlie haricinde ki diğer çocuklar her istediklerine sahiplerdi ve para ile her şeyi satın alabileceklerini zannediyorlardı. Oysaki para ile satın alınamayan birçok de vardı. Örneğin karakter gibi… Zaten Charlie’nin satın alması gereken bir karaktere ihtiyacı yoktu. Kendisi kendine özgün, örnek bir karakterdi.

Gizemli Misafir Kitabının Özeti

 

Gizemli Misafir Kitabının Özeti


Ömer adında 12 yaşlarında bir çocuk vardır. Ömer ailesi ile apartmanda oturmaktadır. Bisiklet sürmeyi çok seven, futbola aşırı düşkün olan bir çocuktur. En büyük hayali şampiyon olmaktır. Bunun için de arkadaşları ile apartmanlarının bodrumunda haftada bir kez bir araya gelerek futbol hakkında konuşurlar. Ömer çok hayal kuran bir çocuktur. Bundan dolayı da hayallerini gerçekmiş gibi herkese anlatır. Ömer bir gün apartmana girdiğinde apartmanın girişinde bir kağıt vardır. O kağıtta bisikleti olanların bisikletini bodruma konulması gerektiği yazılmaktadır. Ömer bu duruma gıcık olur ama yine de bisikletini bodruma indirir. Bodrum çok karanlıktır. İçeri girdiğinde bir hapşırık sesi ile karşılaşır ve önce korkar sonra ise orada bulunan kişinin evsiz biri olabileceği aklına gelir. 


Daha sonra ertesi gün tekrar bodruma gelir ve kim var orada der. O sırada sen de kimsin diyen köylü kıyafetli bir çocuk çıkar. Ayaklarında ise çarık vardır. Ömer asıl sen kimsin der gibi ona meydan okur. Yoksa  sen karşı tarafın ajanı mısın der. Çocuk ajan ne demek der ve bundan bir şey anlamaz. Futbol ile ilgili gizli bilgilerini  yazdıkları  vitrinin alt çekmesine önceden koymuşlardır. Acaba kağıt alınmış mıdır diye bakar ve alınmadığını görür. Daha sonra çocukla konuşmaya başlar. Sen kimsin der? Çocuk da benim adım Yusuf, ben sakayım askerlerimize su götürüyorum, onbaşım Hamit’in emirlerini yerine getirmeye çalışıyorum der. Ömer bu duruma şaşırır ve bu çocuğun geçmiş zamandan geldiğini anlar ve çocuğu yavaş yavaş sevmeye başlar. Çocuk da on iki yaşındadır. Çocuk da Ömer gibi beyaz tenlidir. Daha sonra çocuğu ziyaret etmeye başlar ve ona börek, tost, ekmek arası domates ve peynir getirmeye başlar. Çocuk sürekli geçmişte yaşamaktadır ve yukarı kattan gelen sesleri düşman geliyor diye söylemektedir. Ömer bu durumu ailesine anlatır ama ailesi ona inanmaz. Çünkü Ömer devamlı hayalini gerçekmiş gibi anlattığı için ailesi ona inanmaz.


 Ömer ile Yusuf ile konuşmaya devam eder ve yakın arkadaş olurlar.  Bir gün apartmanda oturan Ahmet Bey bodrumdan gelen sesleri fare zanneder ve bodruma fare zehri koyar, Ömer'i Yusuf'a bir şey olduğunu zanneder ve Yusuf birkaç gün dışarı çıkmaz ama daha sonra dışarı çıkar. Ömer ile konuşmaya devam eder. Yusuf aslında Çanakkale Savaşlarında askerlere su götüren bir sakaymış. Çanakkale Savaşlarında şehit olmuştur. Ömer de geçmiş zamana gitmiş olsaydı en çok Fatih Sultan Mehmet’i görmek isterdi. Günler böyle devam eder ve Yusuf bir daha ortaya çıkmaz. Öğretmen derste Çanakkale Savaşı’nı anlatır ve kitapta Çanakkale'nin çocuk kahramanlarından Saka Eri Yusuf'tan bahsedilir ve Ömer bu duruma duygulanır ama aynı zamanda da mutlu olur. Vatanını çok seven, vatan sevdalısı bir çocuk olan Yusuf Çanakkale'de şehit olmuştur. 

Sudaki Umut Benoy Kitabının Özeti


Sudaki Umut Benoy Kitabının Özeti


Dünyanın en büyük kara parçasında ve en büyük körfezinin kıyısında, bölgenin en büyük ülkesi. Bu ülkenin ılıman iklimi, verimli toprakları, zengin madenleri, büyük ormanları ve kumsalları. Bu kumsalların doğu sahilinde yer alan bir eyalet. Ve bu eyalette yaşamaya çalışan, onca geniş sınırlara rağmen kendilerine yaşanacak yer bırakılmayan insanlar: Roghinyalar. İşte onların hikâyesi…

Kitabın özeti:

 Olay Myanmar’ın Arakan eyaletinde yaşanmıştır. Arnab'ın yaşadığı toprakla verimli ve zengin madenleri olan bir yerdir. Arnab'ın ana vatanı olan Arakan’da ne yazık ki Arnab ve Arnab gibilere rahat yoktur. Onlara gün yüzü gösterilmemektedir. Valiler, devletin diğer yöneticileri burada yaşayan Müslüman Roghinyalar’a her türlü eziyeti etmektedir. Roghinyalıların düşmanı ise Rakhinelilerdir. Rakhineliler, Roghinyalılarla aynı dinden  ve aynı soydan olmadıkları için   Roghinyalıları suçlu ilan etmişlerdir. Bunun için de insanlık dışı davranışlarda bulunmuş, onlara devlet  makamında görevler vermemiş, temel haklarından mahrum bırakmışlardır. Arnab da bunlardan biridir.


 Allahuekber sözünü dilinden düşürmeyen Arnab yakın bir zamanda eşi Elvan’ı kaybettiği için küçük oğlu ile hayatta  bir başına kalmışlardır. Arnab’ın en yakın arkadaşı alnında üç beni olan küçük bebeği olmuştur. Arnab bebeğine isim koymaktan korkmuş çünkü ismi bilinirse ona da eziyet ederler diye düşünmüştür. Acımasız askerler Roghinyalıların mallarını yağmalamışlar, canlarına kastetmişlerdir.  Arnab eşinden kalan tek  değerli şeyini yani oğlunu korumak için ona bir sandık yapmış, o sandığın içine küçük bebeği koymuş ve bebeğine sazlıklar arasında bir yere koyarak ona bakmaya devam etmiştir. Arnab’ın mesleği ise marangozdur. Devlette kaydı olmayan bu ve bunun gibi insanlar ne yazık ki sadece karın tokluğuna çalışan, kendi, beden gücü ile yaşamını idame ettirmeye çalışan kimselerdir. Arnab bir gün işten eve kulübesine doğru giderken bebeğini merak etmiş ve onu görmek için askerlere gözükmeden hemen sazlıkların arasında küçük bir sandığın içinde duran bebeğine bakmaya gitmişti fakat o da ne sandığın içinde bebek yoktu. Arnab’ın canı yandı ve çok üzülmüştü ama bebeğinin ırmağın alıp götürdüğünü ama asla ölmediğini düşünüyordu ve içinde umut taşıyordu. Roghinyalı olmayıp Rakineli olan Mayra ise Roghinyalılara karşı neden böyle insanlık dışı davranışlar yapıldığına üzülürdü ve o kendi soyundan gelen insanlar ile aynı düşünmez, insana yakışanın insanca yaşamak olduğuna inanırdı ama ne yazık ki Rakineliler kibirli kimselerdi. 


Eyaletin en becerikli terzisi olan Mayra vali ve eşine türlü türlü kıyafetler ve elbiseler dikiyordu. Roghinyalılara yakın bir yerde oturmayı seven, kendi başına bir kadındı. Bir gün suyun dibinde bir sandık gördü ve sandığı açtığında kendisine masum bir şekilde bakan bir çift göz gördü. Mayra bebeği bulduğu bebeğin alnındaki üç ben dikkatini çekmişti. Çünkü yıllar önce kendisi de suda boğulmak üzereyken alnında üç ben olan bir çocuk Mayra’yı kurtarmıştı ve Mayra da bu bir tesadüf olamaz dedi ve bebeği hemen kucağına aldığı gibi ona Hindistan cevizi sütünden sıcak çorbalar yaptı ve onu canından bir parçası gibi çok ama çok sevdi..  Mayra’yı yıllar önce kurtaran çocuk da  ona Allahuekber demişti. İşte o çocuk Arnab'ın ta kendisiydi. Mayra da çocuğa sürekli Allahuekber kelimesini söyledi ve onu İslam ahlakı ile yetiştirmeye gayret etti. Daha sonra vali ve eşine bu bebeğin kardeşinin olduğunu söyleyerek yalan söyledi ve bebeği büyüttü. O sırada Arnab kendi topraklarını istemeden de olsa terk etti ve Bangladeş’e zorlu yolculuktan sonra ulaştı. Aziz dede Arnab’a kaybolan oğluna Musa adını vermesi gerektiğini söyledi ve Musa Peygamberin hikayesi Arnabın oğlu ile aynıydı. Mayra ise bebeğe Benoy adını verdi. Benoy büyüdü ve koca bir delikanlı oldu.  Arnab oğluna Musa  Mayra ise bebeğe Benoy adını verdi. Benoy büyüdü, gelişti, yabancı dil öğrendi, farklı kültürleri tanıdı, hoşgörülü bir genç oldu ve çalışkan ve başarılı bir Büyükelçi oldu. 


Daha sonra Mayra ona  gerçek ailesinin kim olduğunu ve ne gibi zorlukla yaşadığını söyledi. Benoy ise hemen ailesine gitmek istedi ama Mayra adım adım işlerimizi halledelim  dedi ve sonra Benoy Roghinyalılara karşı yapılan zulmü durdurdu ve yeni bir karar aldığını söyledi ve kameralar karşısına geçti. O sırada Arnab da Bangladeş televizyonundan Arakanlılar ile ilgili son gelişmeyi takip ediyordu ve çok heyecanlıydı. Benoy sözü aldı ve şunları söyledi:   “Arakanlılar kendi ülkelerine dönebilir ve onların temel ihtiyaçları devlet tarafından karşılanacaktır." O sırada büyük elçi Benoy'in saçına rüzgar vurdu ve alnındaki üç ben ortaya çıktı. Bunu gören Arnab onun oğlu olduğunu anladı ve hemen kendi topraklarına gitti. Boney ise ailesinin geleceğini umut ederek her bir Arakanlı ile tek tek ilgilendi ve en sonunda babası geldi, sarıldılar  gözyaşları sel oldu.

Filistin Hikayeleri Kitabının Özeti (Denizden Nehre Kadar Özgür Filistin)

 

Filistin Hikayeleri  Kitabının Özeti  (Denizden Nehre Kadar Özgür Filistin)


İsrail’in, Filistin topraklarını işgali üzerinden 70 yılı aşkın bir süre geçti. Filistinli kardeşlerimize ve topraklarına sık sık yapılan saldırılar ve Mescidi Aksa’nın kutsiyeti, konuyu gündemimizde sürekli taze tutuyor. Ancak 2023 yılının Ekim ayında başlayan ve 10 binin üzerinde çocuğun da aralarında bulunduğu ağır saldırıların bir soykırıma dönüştüğü şu günlerde 41 çizer ve 16 yazar Filistin hakkında tarihe bir not düşmek için Filistin Hikâyeleri’nde buluştu.
Kitapta yer alan hikâyeler, Gazze’de bulunan mekânların ve şehitlerin ağzından olup biteni anlatıyor. Filistin, denizden nehre kadar özgür olana dek gündemini değiştirmeme kararında olan tüm kalplere...


Kitabın özeti şu şekildedir:

Filistin Hikayeleri kitabında cansız nesneler konuşturulmuştur. Hastaneler yaralı ve hayatını kaybeden insanları içine almıştır ve hastaneler konuşturulmuştur Gazlı bez kokan hastaneler nice canları almıştır. Gazlı bez kelimesinin kökeni de Gazze’den gelmektedir zaten.. İsrail Terör Örgütü tarafından içinde hasta olan hastaneler ne yazık ki bombalar altında kalmış ve vurulmuştur. Konuşturulan nesneler arasında okullar vardır. Okulun içinde binlerce çocuk eğitim aldığı sırada bombalanarak şehit olmuşlar ve küçücük yaşta hayalleri ve hayatları elinden alınmıştır bu masum yavruların. Bu süreçte hayatını kaybeden binlerce Filistinli kardeşlerimiz olmuştur.


 Bunlardan biri de Huda adlı Filistinli mücadeleci kadındır. Huda yedi kişilik ailesi ile İsrail  bombardımanı altında şehit düşmüştür. (Huda El Sosi). Henüz yaşı iki olan Hamdi kuzeninin doğum gününe giderken arabada bombalanmışlardır ve 4 günlük yoğun bakım sürecinin ardından hayatını kaybetmiştir. Konuşturulan nesneler arasında kamyon vardır, su deposu vardır, evler ve camiler vardır, oyuncak dükkanı vardır. Çünkü bunlarla Filistinli çocukların, annelerin dedelerin, gençlerin, ninelerin   geçmişi vardır ve o insanların hepsi de hayatını İsrail bombası yüzünden kaybetmiştir. Mesela kamyon şöyle konuşuyor: "Ben en güzel günlerimi Hasan ile yaşadım." diyor. Muhammed Samiler, Ahmetler, Doktor Mithatlar, Yusuflar, Nassarlar vb daha çok sayıda kişi hayatını kaybetmiştir.


 İsrail Gazze’de yaşayan insanlara her gün zulüm yapmıştır. 7 Ekim 2023’ten beri zulmünü artırarak devam ettirmiş 7 Ekimden beri okullar boş kalmış, çocuklar hayatının baharında yaşamlarından olmuşlardır. Müslümanlar yerlerini terk etmemişler ve bir gün mutlaka Mescid-i Aksa’da buluşacakları günü hayal ederek şehit olmuşlardır ve inançlarından asla vazgeçmemişler, topraklarını bırakıp gitmemişler, vatan yolunda canlarını seve seve verip şehit olmuşlardır. Yakmak her dinde yasakken kanlı bir geçmişi olan İsrail ne yazık ki çoluk çocuk, genç yetişkin demeden insanları canlı canlı yakmışlar ve bununla da eğlenmişlerdir. İşte bu kadar acımasız ve hain olan İsrail Terör Örgütü tarihe adını kirli leke olarak yazdırmıştır ve bunlar hafızamızdan asla silinmeyecek olan zalimlikler ve zulümlerdir. Gazze’de sıradan bir güne baktığımızda şunları söyleyebiliyoruz: Mesela ailesi ile kahvaltı yapan bir baba bir anda sevdiklerinin önünde bombalanarak yere yılıp hayatını kaybediyor. Gazze’de yaşayan insanlar temel gereksinimlerini karşılayamıyor, mesela su bulmakta, gıda bulmakta zorluk çekiyor oradaki kardeşlerimiz.


 Oyun oynadığı esnada bir anda üzerine yağan bomba ile hayatını kaybedip şehit düşen binlerce çocuk vardır. Mülteci kampları, hastaneler, okullar, dükkanları, iş yerleri bombalanmaya devam ediyor ve İsrail soykırım yapmaktan vazgeçmiyor. Otuz beş bin ev İsrail Terör Örgütü tarafından bombalanmıştır ve bu sayı artmaya devam etmektedir. Sessiz kalan insanlık adına insan olmayı vazife bilen, gazetecilik mesleğini yerine getirmeye çalışan Roşdi Sarras kahvaltı sofrasında, eşinin ve çocuğunun yanında vurularak şehit düşmüştür. Bizim gerçekliğimizde insanlar yaşar ve ölürken Roşdi’nin gerçekliğinde insanalar ölür ve yaşar. Yine baktığımızda El Emin Muhammed Cami, El Kubbe Cami, Fehmi Şarat Camileri İsrail tarafından vurularak yerle bir edilmiştir. İsrail Filistinli insanların renklerini silmeye çalıştıkça orada resim çizmeye ve hayal kurmaya devam edecek umudunu asla kaybetmeyecek nice anneler vardır. Kara silahlı kara zihinli ordu İsrail ordusu insanlıktan nasibini almamış ve almamaya da devam ediyor. Mesela her Arife günü oyuncak dükkanına gelip çocuklar oyuncak alan Yusuf Omra adlı bir kardeşimiz varmış. Bu kardeşimiz de şehit düşmüş. Şunu biliyoruz ki “Hırsızlar sahip olamadıklarına bile bile el uzatırlar.” tıpkı İsrail Terör örgütünün yaptığı gibi. 


Kitaba baktığımızda kitapta konuşturulan şeylerden biri de  dünyanın en eski üçüncü kilisesi olan Aziz Porphyrius Rum Ortodoks Kilisesi vardır. Bu kilise konuşturulmuştur ve şunu demiştir: "Oraya gelen Müslümanlar  Bize “Özgür” Filistin’i geri ver Tanrım.”  diye yetmiş beş yıldır dua ediyorlarmış. Kitapta bahsedilen çocuklardan biri de Hasan ve Fatma’dır. Hasan ve Fatma’nın karşısına çıkan turuncu bir kedi onları Mescid’i Aksa’ya götürüyor ve onlara el uzatan da sevgili Peygamber Efendimiz Hz Muhammed’dir. Onlar Aksa’da karınlarını bir güzel doyuruyorlar tavuk, pilav ve kadayıf yiyorlar. Hasan ve Fatma Aksa’da kuran sesi ile namaz kılıyorlar. Hasan ve Fatma gül kokan serin bir eli tutuyorlar ve o sırada şu deniliyor: “Allah yolunda öldürülenlere “ölüler” demeyiniz; aksine onlar diridirler, fakat siz anlayamazsınız. Ve Allah yolunda hayatlarını feda eden (şehit)lere “Ölüler” demeyin..” (Bakara suresi). Kitap bu şekilde sona eriyor.

Dedem Kodlama Öğreniyor Kitabının Özeti

 

Dedem Kodlama Öğreniyor Kitabının Özeti


Günümüzde pek çok çocuğun kodlamaya ilgi duyduğunu, kendi kendine kodlar yazmaya çalıştığını biliyoruz. Kahramanımız Mete de öyle bir çocuk olduğu için kodlamaya merak salıyor ve bununla ilgili çalışmaya başlıyor. Mete, çevresinden öğrendikleri ile kodlar yazmaya başlıyor. Kahramanımız tüm bunları yaparken dedesi ve anneannesi ona “ Yine oturdu bilgisayar başında tıkır tıkır.” diyerek şikayet ederler. Mete de bu duruma çözüm bulmak için bir karar verir ve dedesine kodlama öğretmeye karar verir.  Mete’ye göre; ” Bilgisayarlara sürekli ne yapacağını söyleyenler  insanlardır, yazılan kodları uygulamak zorunda olan şeyler ise robotlardır.” Mete sürekli bilgisayar başında olduğu için dedesi onu boş işler başkanı olarak görür ve Mete ile hafiften dalga geçmeye başlarlar. Oysa Mete gerçekten öğrenme meraklısı bir çocuktur ve ailesine boş işler yapmadığını kanıtlamak için çalışmalara koyulur.


 Dedesi ona bazen gereksiz şakalar yapar. Mesela bugün cuma enseni kapa gibi. Mete bu gibi şaklara da alışır ve işine devam eder. Dedesi ve anneannesi köye gidecekleri için balkondaki domateslerin bakımının olması gerekmektedir. Mete de bu işi kodlama ile çözmeye karar verir. Ondan önce kodlama ile ilgili ilk olarak led lambalarını açma ve kapama çalışması yapar ama dedesi onunla alay eder ama Mete bu işin peşini bırakmaz ve daha çok  çalışmaya ve araştırmaya devam eder. Kodlama hakkında yeterince bilgiler öğrendikten sonra bunları dedesine de öğretmeye başlar  ve dedesinin öğretmeni olmaya karar verir. Kodlamanın temel terimleri olan algoritma, döngü, yazılım, koşul, gibi kavramların ne olduğunu dedesine anlatır ve dedesi de artık ufaktan kodlamaya ilgi duyar ve bu işle uğraşır. Mete domateslerin korunması için bir kod yazar ve dedesinin telefonuna “Domatesler güvende” yazısı gelir ve dedesi şaşırır ama aynı zamanda mutlu da olur. Daha sonra dedesi de kodlar yazmaya başlar.


Dedesinin yazdığı ilk kod  “Selamünaleyküm” olur. Daha sonra başka kodlar da yazar ve  ilk projesine "Hayırlı Cumalar” yazar ve kodlamayı iyiden iyiye öğrenmeye başlamıştır dedesi. Mete buna çok mutlu olur. Çünkü ona göre bir öğretmenin en büyük mutluluğu öğrencisinin başarılı olmasına şahit olmaktır. İşte bunun için Mete de çok mutlu olur. Yani Mete hedefine ulaşır ve hem kendini daha iyi geliştirir hem de  dedesine kodlama yapmayı öğretmiş olur. 

Uzayda Bir Yatılı Okul Kitabının Özeti

 

Uzayda  Bir Yatılı Okul Kitabının Özeti


Yazu adında küçük bir Uzaylı insan geni taşıdığı için diğer uzaylılardan farklıydı ve bunun için de sürekli olumlu enerji ile şarj edilmesi gerekiyordu. Bu durumundan memnun olmayan Yazu mutsuz oluyordu ve derslerinde de başarısız oluyordu. Annesi ve babası da onun bu durumu hakkında endişe ediyordu. Ayrıca annesi de ikizlere hamileydi. Bunu duyan Yazu artık beni hiç sevmezler diye düşünmeye başlamıştı. Yazu böyle düşünmesine rağmen ailesi onu çok seviyordu ve ona değer veriyordu. Çünkü çocuklarının geleceği her şeyden daha önemliydi. Annesi Fifili Hanım ve babası Omili Bey onun için her fedakarlığı yapmaya hazırdı. Bir gün mahalleye ekmek almaya giden Yazu orada Hanko dede ile sohbet etmeye başladı. Fırın ustası olan Hanko dede torunu Talutu’nun farklı olduğunu ve Özel Gen Yüksek Okulu diye bir okulda okuduğunu ve oranın çok iyi olduğunu söyledi. Yazu bunu ailesine söyledi ve ailesi de memnun oldu.


 Hemen hazırlıklara başlandı Yazu’ya yeni kıyafet alındı, berbere götürüldü ve bir sürü hazırlık yapıldı. Daha sonra Yazu o okula gönderildi. Annesi hamile olduğu için onu uğurlamaya gelemedi. Yazu okula vardığı zaman Hayın Başkan onu karşıladı. Bu okulda her şey çok karışık ve sinir bozucuydu. Çünkü çocuklara kötü davranılıyordu ve sürekli patates yedirtiliyordu. Çocuklar özgürce düşüncelerini dile getiremiyorlardı ve sürekli ceza alıyorlardı. Öğretmenler çocukları birbirine karşı da kışkırtıyordu ve çocuklara geleceğin askerleri diye hitap ediliyor, onlara nefret ve intikam duyguları aşılanıyordu. Aslında bu okul gizli bir kötü niyeti olan karargah okuluydu. Yazu’ya Er 97 unvanı verildi bu okulda.  Okulun adı Özel Gen Yüksek Okuludur. Okul sanıldığı kadar güvenilir değildir. Orada çalışan görevliler çocuklara hiç iyi davranmamıştır. Çocuklara geleceğin askerleri diyerek onları piyon olarak kullanmak istemişler ve onlara savaşmayı öğretmeye çalışmışlardır. Sevgiyi değil nefreti aşılamışlardır. Çocukları birbirlerine karşı kışkırtmışlardır. Çocuklara sadece patates yedirtmişlerdir. Çocuklar özgürce düşüncelerini dile getirememişlerdir, getirmeye çalıştıklarında hemen ceza almışlardır. Çocuklar okuldan nefret etmişlerdir.Okul Kötü amaçlar için kullanılan gizli bir karargahtı. Çocuklar buradaki öğretmenlerin kötü niyetini anladılar ve gizli gizli bir araya gelerek toplantılar yaptılar. Hanko Dedenin torunu Taluta ile Yazu burada lider olan ve isyanı tetikleyenlerdir. 


Çocuklar bu isyanı çıkardılar ve Yazu;  Zikzak adındaki aracı süren kişinin aracının içine mektup koydu ve o mektup ailelere ulaştı ve çocuklar kurtarıldı. Olumlu enerjiden çok akıl ve mantığın daha önemli olduğu anlaşıldı ve her şey daha güzel olmaya başladı. Yazu tıpkı büyük dedesi Büdübü gibi iyi bir uzaylı oldu ve kötü niyetlileri yenmeyi arkadaşları ile başardı.



Not:  Kitapta ne anlatılıyor?

Cevap: Yazu, "Negezeg" gezegeninde yaşayan, eşitlikçi ve barışçıl bir yaşam süren "nasniler"den biridir. Doğacak ikiz kardeşleri yüzünden ailesinin ilgisini yitireceğine inanan küçük uzaylı Yazu'nun okulla da başı derttedir. Yalnızca kendisi gibi insan geni taşıyanların gidebildiği özel bir okulda yatılı okumak için ailesini ikna eder. Oysa, sert kurallarla yönetilen okulun müdürü Hayin Başkan'ın gizli planlarını fark eden Yazu ve arkadaşlarını zor günler beklemektedir...

Martıya Uçmayı Öğreten Kedi Kitabının Özeti

 

Martıya Uçmayı Öğreten Kedi Kitabının Özeti

 

Kengah adlı bir Martı vardır. Bu martı uçarken denize atılan petrolün karası martının kanatlarına yapışır. Limanda doğan bir kedi vardır. Bu kedinin adı da şişman ve kara kedi olan Zorba’dır. Zorba bir gün Pelikan’a yem olmak üzereyken onu Kengah adlı martı korur. Kengah ve Zorba arasında o gün dostluk başlar. Bir gün Kengah uçarken Zorba ile karşılaşır ve kanatlarını açamadığını ve petrolün kanatlarına yapıştığını söyler ve oraya düşer. Daha sonra Zorba diğer arkadaş kedileri çağırır. O kedilerin adı da Sekreter, Albay, Profesör’dür. Gelen kediler martının öldüğünü görür ve onu alıp bir kestane ağacının dibine gömerler.


 Martı ölmeden önce Zorba’ya bir yumurtası olduğunu ve yakın zamanda o yumurtadan yavru bir martı çıkacağını söyler. Bunun için de yumurtasını Zorba’ya emanet eder. O sana emanet, ona uçmasını öğreteceğine bana söz ver der Kengah adlı martı. Zorba adlı kedi ise martıya söz verir. Söz verdiği gibi de sözüne sadık kalır ve yumurtayı gözü gibi korur. Ona asla zara gelmesine izin vermez. Bir gün yavru martı yumurtayı kırarak içinden çıkar ve Zorba adlı kediye anne diye seslenir. Yavru martının adı Şanslı olur. Anneciğim çok acıktım, bana yemek ver der. Zorba da ona sinek yakalar verir ve daha sonraları ise diğer kediler de yavru martıya yemek getirirler. Yavru martı günden güne büyür ve gelişir ama uçmayı bilmez. 


Zorba ise ona uçmasını gerektiğini, onun bir kedi yavrusu olmadığını söyler. Daha sonra Zorba minnoş adlı kedinin sahibi olan insandan yardım alır ve yavruya uçmayı öğretir. Yavru yükseklerden süzülür ve uçmaya başlar ve Zorba adlı kediye çok teşekkür eder ve uçarak yoluna devam eder. Zorba sorumluğunu yerine getirdiği için çok mutlu olur ve şu sözü söyler: Ancak cesaret edebilenler uçabilir der ve gerçekten de durum bu şekilde olur ve kitap ta böyle sona erer. Kitapta ayrıca insanların denizleri kirlettiğini ve canlıların yaşamlarını tehlikeye attığı da dile getirilir. 


Bunun için kediler insanlarla ilgili ilgili şu sözleri söyler: "Ne yazık ki insanların sağı solu belli olmaz! Sık sık, iyi niyetlerle yola çıkıp en kötü felaketlere neden olurlar."

 "İnsanların işi ne kadar güç. Biz martılar, dünyanın her yerinde aynı biçimde çığlık atarız," diye bağırdı bir gün Kengah, uçuş arkadaşlarından birine. "Haklısın. En şaşırtıcı olan da, arada bir kendi aralarında anlaşmayı başarabilmeleri," diye yanıtladı arkadaşı.”. Böylece kitap sona erer.


 Kitaptan çıkarılmak istenen mesaj ise şudur: Farklılıklar ile yaşamayı kabul etmeliyiz, ön yargılı olmamalıyız, sevgi ve merhametin olduğu yerde kötülük ve intikam olmaz. Doğayı temiz tutalım ve diğer canlıların da doğada hakları olduğunu asla ve asla unutmayalım.

Ayasofya’daBir Gece Kitabının Özeti

 

Ayasofya’daBir Gece Kitabının Özeti


 Ayasofya  Jüstünyen tarafından yapılmıştır ve Jüstinyen’in hazinelerini de  burada saklandığı söylentisi vardır. Şimdi kitabımızı anlatmaya başlayalım. Mihrimah, Ayasofya'da çalışırken bir sırrın tam ortasına düşüyor. Üstelik bu sırrın ortakları da var. İpek ve Mehmet, kendilerini bu gizemi çözüp parçaları tamamlamaya adıyorlar. Çünkü, bu sırrı aydınlığa kavuşturmak Ayasofya'yı korumak demektir. Mihrimah ve Mehmet Sanat Tarihçisi olan iki arkadaştırlar. Ayasofya’da görevli olarak çalışan bu iki genç hem çalışkan, hem sorumluluk sahibi hem de  tarihe meraklı olan kimselerdir. Ayasofya’da hem araştırmalar yapan, hem de çalışan bu gençlerden Mihrimah bir harita görüyor ve bu harita çok eski bu harita ve üzerinde yabancı yazılar yazıyor ve  Mihrimah orada yazan dili anlamadığı için ne yazıldığını anlamıyor. Bunun için ev arkadaşı olan aynı zamanda en yakın arkadaşı olan İpek’e haritayı götürüyor. Mehmet, Mihrimah ve İpek evde akşamüzeri toplantı yapıyorlar ve haritanın üzerinde yazılanlar Antik Yunanca olduğu için, Antik Yunancayı da İpek bildiği için işler yoluna girmeye başlıyor. Haritada “ Hazine”  yazıyor ve gençler buna çok seviniyor ve hemen bu işin peşine düşüyorlar. Çünkü bu haritayı kimsenin görmemesi gerekiyor. Çünkü hazineyi bulup yağmalayabililrler ve Ayasofya’nın ruhuna zarar verebilirler diye düşünüyor gençler.

 

 Başlarda Mihrimah çok korksa da , başımıza büyük iş alırız dese de Mehmet daha cevval oluyor ve işin üzerine gidiyor ama Mihrimah da korkuyu bir kenara bırakıp büyük işler başarıyor. İşin peşine düşmek ve haritanın parçalarını bulmak için herkes yardımlaşma ve dayanışma içinde hareket ediyor. İpek Diyarbakır’a gidiyor. Mehmet ve Mihrimah ,ise İtalya’ya gidiyor, Venedik’e gidiyor ve çalışmalarına devam ediyor. İpek Diyarbakır’da bir aileye misafir oluyor ve daha sonra Van’da bulunan Akdamar Kilisesi’ne gidiyor ve orada haritanın bir parçasını buluyor. Mihrimah ise San Vitale’de bir kağıt buluyor ve işler yavaş yavaş çözülmeye başlıyor. İpek’ê yardım eden bir kaptan da vardır ve bu kaptan da sanat tarihine çok meraklı olduğu için bu olayların peşine düşüyor ve gençleri gizliden takip etmeye başlıyor. Daha sonra Mihrimah ve Mehmet son şövalye kadın olan Leone Belvasti’yi ziyaret ediyor ve bildiklerini söylemesini rica ediyorlar. Kadın başta gençlere hayır dese de daha sonra bildiklerini açıklıyor. Belvasti denen kadın hazinenin yağmalanmasından korktuğu için başlarda sırrı vermiyor ama daha sonra Mihrimah ve Mehmet’in samimiyetine inanıyor. 


Daha sonra üç arkadaş ta İstanbul’a geri geliyor ve Ayasofya’da bir gece geçiriyorlar. Çinileri söküyolar ve aşağı kata iniyorlar. Girdikleri yer de Ayasofya’nın tam ortasıdır. Orada Meryem Ananın hırkasını buluyorlar ve sırrın bu hırka olduğunu anlıyorlar ve o sırada büyük bir gürültü oluyor ve deprem olduğunu zannediyorlar. Gençler gizli olarak gece yarısı burada olduğu için başlarına büyük belalar açabilirlerdi, meslekten men edilebilirlerdi rama yine de meraklarının peşinden gidiyorlar. Çalışma sırasında Kerem de onları izlediği için adamları ile gençlerin yanına geliyor ama onlara kötü davranmıyor. Hep birlikte araştırmalara devam ediyorlar ve bu sırrı kimseye söylemeyeceklerine söz veriyorlar. Böylece sır da çözülmüş oluyor ve bunu kimseye demiyorlar ve Ayasofya’nın manevi bütünlüğü de korunmuş oluyor.