“Milli Mücadele Yıllarında Yaşamış Olsaydınız Vatanımızın Düşman İşgalinden Kurtulması İçin Neler Yapardınız?” Konulu Bir Konuşma Hazırlayınız.

 “Milli Mücadele Yıllarında Yaşamış Olsaydınız Vatanımızın Düşman İşgalinden Kurtulması İçin Neler Yapardınız?” Konulu Bir Konuşma Hazırlayınız.


Milli mücadele yılları; savaşın acımasız yüzünü gösterdiği, bir yandan yoksulluk ve sefalet çeken koca yürekli bir millet,  diğer yandan elinde silahı, teçhizatı bulunan, her türlü gücü elinde bulunduran zalim düşman kuvvetlerinin olduğu yıllardır. Atalarımızın en acı ,en ağır koşullara göğüs gerdiği bu yıllarda , bu koca yürekli insanlar inanç ve iman gücü ile kazanmıştır vatan topraklarını. Nice askerler bu vatan için şehit düşmüş, nice yiğitler ardına bile bakmadan bu vatan için canını feda etmiştir.


Değerli öğretmenim, sevgili sınıf arkadaşlarım!


Milli mücadele yıllarında yaşamış olsaydım vatanın düşman işgalinden kurtarılması için,  elimden gelen her türlü fedakarlığı canla, başla yapardım.  İlk  olarak savaş devam etse dahi derslerimi aksatmamaya çalışırdım ve inançla çalışmaya, okumaya devam ederdim. Annemin askerler için ördüğü çorapları, kazakları; pişirdiği sıcak ekmekleri cepheye ulaştırmaya çalışırdım. Karşıma çıkan düşman askerleri bana nereye gidiyorsun dediğinde onların aklını karıştırıcak cümleler kurar ve dikkatlerini dağıtırdım. Bunun için de diğer arkadaşlarımın hazırladığı pusuya onların düşmesini sağlardım.


 Düşmanlar benimle konuşurken arkadaşlarım da düşmana sapanla kuş lastiği sıkar, düşmanlar kendilerine gelen taşın nereden geldiğini bulmak için uğraşırken ben de o arada kaçar cepheye  ihtiyaçları  ulaştırmaya çalışırdım. Arkadaşlarımla gizli gizli bir yerde buluşur ve düşmana karşı neler yapmamız gerektiği konusunda çeşitli planlar yapardım.  Mustafa Kemal Atatürk’ün vatanın kurtarılması için ne yapılması gerektiğini belirten sözlerini köylülerime de söylerdim ve el birliği ile düşmana karşı ortak hareket ederdik. 


Yeri gelir aç kalır, susuz kalır ama vatanın  kurtuluşu için evimizdeki tüm yiyecekleri askerlere verirdim. Düşmanların neden birlik içinde olup bizim vatanımıza saldırmaya çalıştığını komutanlara sorardım. Onlardan gereken cevabı aldıktan sonra vatanımın bir tek toprağını  işgalci kuvvetlere vermemek için sınırda nöbet dahi tutardım. Belki küçüğüm , belki öğrenciyim diye bana görev vermek istemeyen  asker abilere yalvarır, ağlardım. 






Onlar da beni kırmaz ve ben de asker abilerimin arasına karışarak vatan yolunda şehit düşmeye hazır olurdum. Vatan ve milletin tehlikede olduğunu, bağımsızlığın elden gittiğini ve bunun için de milletçe ortak hareket etmenin gerekliliğini yazan, milli mücadeleye faydalı cemiyetlerde görev alırdım. Milli Mücadeleyi yazan gazeteleri köy köy, sokak sokak dağıtır ve insanların bilinçli olmasını sağlardım.

Değerli öğretmenim, kıymetli arkadaşlarım. Benim duygularım bu şekilde. Beni dinlediğiniz hepinize teşekkür ederim, saygılar sunarım.

0 yorum:

Yorum Gönder

YORUMLARINIZI YORUMLAMA BİÇİMİNİ "ANONİM" SEÇEREK İSİM, MAİL ADRESİ VB. YAZMAK İLE UĞRAŞMADAN KOLAYCA YAYINLAYABİLİRSİNİZ. KÜÇÜK BİR TEŞEKKÜRÜN BİLE BİZİM İÇİN ÇOK ÖNEMLİ VE DEĞERLİ OLDUĞUNU UNUTMAYIN...